Schande dat Pauw en witteman zo'n figuur als laatst (30 maart) van Elsevier durven uit te nodigen in de discussie over Kernernergie en wat er in Japan is gebeurd. Zo iemand die vindt dat de bangmakerij van de bevolking voor mogelijke straling meer schade toebrengt dan de actuele straling. De directe aanval van deze snob op de mevrouw van Greenpeace, zeggend dat het hypocriet is om mensen bang te maken, en dat de 'enkele doden 'die de kernramp met de straling als gevolg in Japan zal opleveren niet in verhouding staat tot de 20.000 die al gestorven zijn. Dus dat je er eigenlijk niet moeilijk over moet doen.Wat heeft die man, die zich journalist noemt, met de kernenergie lobby in Nederland en de wereld vraag je je af ?
Ik had die lul uitgedaagd om met een bootje voor de kust van de kerncentrale eens op een rustige zaterdag te gaan vissen, als het allemaal zo meevalt. Over de ruggen heen, vanuit het veilige Nederland, alle mensen die al bestraalt zijn of al ziek zijn hierdoor afvallend, als zeurpieten bestempelend, als slachtoffer van de bewuste
gekmakerij campagne van organisaties als Greenpeace.
En dan de berichten die maar door blijven sijpelen, als hoog radioactief materiaal zeg maar uit de staven van reactor 2. Vandaag weer de slechte en dus onbetrouwbare metingen van het bedrijf dat de Kernreactor al wekenlang vergeefs probeert te controleren. Zelf de Japanse regering is boos op dit TEPCO omdat het de overheid slecht en laat informeert.
Wat die venijnig uithalende meneer in Pauw en Witteman vergeet is de natuur. Hij maakt gebruikt van de omgekeerde redenering dat als je moeilijk een verband kan leggen tussen teveel straling en kanker, te vroeg en misvormt geboren baby's, ( kortom, alles wat we van Tjernobyl geleerd hebben) , het probleem niet bestaat. En sterker nog, dat het stralingsgevaar hogelijk wordt overdreven. In dit geval is mijn argument : omdat we weinig ervaring ( gelukkig ) hebben met kernrampen en lekkende
kerncentrale's, zou je beter het zekere voor het onzekere kunnen nemen. Dit betekent inderdaad die evacuatie zone uitbreiden tot 40 en zelfs 80 kilometer rondom de centrale's. In plaats wat deze gek verkondigd, namelijk, die paar doden kunnen er nog wel bij dus maak de mensen niet bang en laat ze lekker in de waan dat er geen gevaar is voor de volksgezondheid. Dit laatste is ongeveer het beleid van de regering van Japan. Uit een levensgevaarlijke coktail van pure onwetendheid, gebrek aan ervaring met dit soort rampen nationale trots en schaamte ( Specialisten uit Tjernobyl zelf stonden als eerste aan de door deze trots hoog opgeworpen barricades rondom Japan aan te bellen om te helpen), wordt de bevolking en de wereld al weken op het verkeerde been gezet.
Er is zich een ramp aan het voltrekken die zijn weerga niet kent. Niet alleen voor de mens, maar vergeten we hier ook niet de natuur ? Al die kleine berichten bij elkaar schetsen de omtrekken van een ramp die pas over 5-10 jaar duidelijker zichtbaar zal worden. Vlees dat besmet is, grondwater dat sterk besmet is, zeewater waar je beter niet meer in kunt vissen.
En wij hebben die dingen gebouwd, en dan nog verkondigen dat kernenergie echt de veiligste manier van energie opwekken is. Die so called Elsevier journalist die dan nog begint te blaten dat er in mijnen elke dag mensen in schachten vallen en sterven, en in kolencentrale;s zoveel ongelukken gebeuren. Ik heb nog nooit gehoord van een omgevallen windturbines met doden, of zonnecellen die schadelijk zijn voor mensen.
In gidsland Duitsland wordt de discussie helder en zonder populistische
uitversterkingen gevoerd. Op de feiten afgaand, met journalistiek zeer sterke diepte en achtergrond verhalen. Dat komt omdat in Duitsland veel (verouderde) kerncentrale;s staan. En je als land en als journalistiek de plicht hebt ALLE facetten van kernenenergie te belichten. Het is de wet van Murphy. Kernenergie is niet bestand tegen de onmogelijkheid, tegen een samenvallen van omstandigheden 'die we nooit hadden kunnen voorspellen ' Kortom, tegen de natuur zelf, en tegen de beperktheid van de mensheid zelf. Wij laten met z'n allen iets na aan wezens ver na ons, iets waar we dan totaal geen verantwoordelijkheid meer voor hoeven te dragen, met z'n 7 miljard zijn we dan allemaal niet meer. Maar de straling van kernafval blijft nog duizenden jaren het leven van mensen/wezens beinvloeden, en over diezelfde pakweg tweeduizend jaar staat die koepel van beton en staal nog steeds rondom de centrale;s van Fukusjima. Vanuit de ruimte te zien als een klein stipje. Het zoveelste bewijs van onze drang de natuur onze wil op te leggen en de aarde te misbruiken voor onze alsmaar stijgende consumptiedrang. Laat dat stipje het begin zijn van een verandering in denken, niet alleen in het gebruik van kernenergie, maar veeleer het misbruik van onze moeder, de aarde.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten